18 stycznia 2010

Vera Italia - restauracja włoska na Ochocie


Wybrałam się niedawno z grupą znajomych do restauracji Vera Italia mieszczącej się na Ochocie, przy ul. Sąchockiej 5. Jeśli ktoś nie mieszka w pobliżu i nie zna dobrze okolicy, niełatwo znaleźć tę restaurację. Miałam z tym problemy, mimo że kiedyś pracowałam w tamtej okolicy, a także sprawdziłam dojazd przy pomocy lokalizatora internetowego. Restauracja ulokowana jest niewielkim pawilonie ukrytym między blokami na Rakowcu. Pobłądziłyśmy z koleżanką na osiedlu i trzeba było dzwonić do innej, dobrze znającej tę okolicę koleżanki po wskazówki. Z jej pomocą udało się w końcu dotrzeć na miejsce. Widok pawilonu rozłożył mnie na łopatki – głęboka komuna z okratowanymi z zewnątrz oknami. Tak brzydki, że aż piękny w swej brzydocie. W środku podobne klimaty – pierwsza sala także wywołująca wspomnienie minionego systemu, druga już bardziej nowoczesna i elegancka. Mimo że to miejsce ma dziwaczny wystrój, ma w sobie duszę i swojską atmosferę – człowiek czuje się tam jak w domu. W restauracji było kilka grupek ludzi biesiadujących podobnie jak my przy domowym winie i pysznych, włoskich daniach.


Jeśli chodzi o stronę kulinarną, jestem usatysfakcjonowana. Vera Italia serwuje smaczne jedzenie za sensowne pieniądze. Jako danie główne zamówiłam smażone kalmary i krewetki (35 zł), a jako dodatek panierowane karczochy (8 zł).

Wybór dania głównego okazał się bardzo trafny. Dostałam sporą porcję kalmarów oraz cztery duże krewetki w pancerzach w delikatnym sosie własnym najprawdopodobniej podlanym białym winem – tak wnioskuję z jego smaku. Zarówno kalmary, jak i krewetki były wyśmienite – te ostatnie świeżutkie, soczyste, rozpływające się w ustach. Dawno nie jadłam tak dobrych krewetek. Panierowane karczochy  okazały się niezbyt dobrym wyborem – dominował w nich smak octowej zalewy, ale mimo to dały się zjeść.

W odróżnieniu od innych osób, najadłam się jednym daniem i nie musiałam już domawiać kolejnego, jak to zrobili znajomi. Dla ukoronowania posiłku zamówiłam jeszcze deser „panna cotta” w sosie karmelowym udekorowany listkami mięty (10 zł) i to też okazał się bardzo dobry wybór – deser był wyśmienity w smaku.


Zamówiliśmy też wspólnie wino domowe (40 zł za karafkę), które było dobrym dopełnieniem naszego posiłku – smak wina był zadowalający.


Restauracja Vera Italia jest miejscem, które odbieram bardzo pozytywnie ze względu na przyjemną atmosferę a także wyśmienitą kuchnię. Chętnie wróciłabym tam, aby spróbować innych dań. Warto się tam wybrać, mimo że lokalizacja nie dla każdego jest korzystna. Dobre jedzenie zrekompensuje nieco dłuższy czas dojazdu.


Z minusów: przy dużej grupie należy się liczyć z doliczeniem do rachunku 10% za serwis. Ponadto zamówionych dań nie podano nam równocześnie, lecz partiami, ale kelnerka przeprosiła za to. Biorąc pod uwagę fakt, że byliśmy dużą grupą, można im wybaczyć to niedociągnięcie, choć przydałoby się, aby dopracowali ten punkt, wiedząc, że mają spory ruch.


Restaruacja Vera Italia, ul. Sąchocka 5, Warszawa.

Aktualizacja: restauracja została zlikwidowana.

16 stycznia 2010

Bar Smakosz

Ten nieduży lokalik ma w nazwie słowo "bar", ale bardziej jest to sklep, bo część barowa jest nieduża - niewielka lada wzdłuż okna + kilka stołków barowych. Lepiej nastawić się na kupienie dań na wynos - w lokalu jest tylko 1 kuchenka mikrofalowa i jeśli zdarzy się, że kilku klientów będzie chciało zjeść coś na miejscu, trzeba będzie poczekać na odgrzanie potrawy nawet 10 minut. Wybór dań bardzo duży: przede wszystkim wyśmienite pierogi z mięsem, ruskie, z serem, kapustą i grzybami i szpinakiem, ponadto naleśniki, pyzy, kopytka, zupy, surówki, sałatki, rozmaite dania mięsne, m. in. kotlety, szaszłyki, dania garmażeryjne, np. ryba po grecku, pasztet domowy, schab pieczony. Bar Smakosz to jedno z moich ulubionych miejsc do zakupu gotowych pierogów, które są duże, treściwe, o smacznych nadzieniach, z elastycznym, miękkim ciastem. W pierogach z mięsem jest rzeczywiście mięso, dobrze doprawione, a nie jakieś paskudne wypełniacze udające mięso, jakie są dodawane do gotowych pierogów w wielu innych lokalach. Śmiało mogę stwierdzić, że pierogi smakują jak domowe i gorąco je polecam - cena ok. 20 zł/kg. Za jakość i smak potraw Smakosz zasługuje na 5 gwiazdek, ale odejmuję jedną za długi czas oczekiwania na dania na miejscu - mając duży ruch, mogliby zainwestować w drugą kuchenkę mikrofalową.



Bar "Smakosz", Al. Stanów Zjednoczonych 20a, Warszawa

13 stycznia 2010

Pasta z wędzonej makreli


Składniki:
- 1 makrela wędzona
- 4 jajka
- ok. 10-15 dkg sera żółtego w kawałku
- pęczek szczypiorku
- 1 cebula (użyłam czerwonej)
- 2 łodygi selera naciowego
- majonez - ok. 3 łyżek stołowych
- pieprz

Makrelę obrać ze skóry, oczyścić z ości, rozdrobnić widelcem. Jaja ugotować na twardo, pokroić w drobną kostkę. Selera i cebulę pokroić także w drobną kostkę. Szczypior posiekać. Ser zetrzeć na grubych oczkach tarki. Wszystkie składniki wymieszać, doprawić majonezem i pieprzem - majonezu dodać z umiarem, aby pasta nie była zbyt tłusta.  Nie solić, bo wędzona makrela jest dość słona. Pasta będzie smakować najlepiej, jeśli przed podaniem postoi trochę w lodówce, aby składniki się przegryzły. Podawać z pieczywem - dobrze smakuje z bagietką.



3 stycznia 2010

Sałatka z granatem


Składniki:
- 2 duże ziemniaki
- puszka ciecierzycy
- 1 owoc granatu
- kilkanaście czarnych oliwek bez pestek
- 1 czerwona cebula
- 1 duży pomidor
- kilka gałązek natki pietruszki
- oliwa
- sok z cytryny
- sól, pieprz czarny, chili

Ziemniaki ugotować w mundurkach, ostudzić, obrać i pokroić w grubą kostkę. Ciecierzycę odsączyć z zalewy. Owoc granatu obrać ze skórki i podzielić. Cebulę pokroić w drobną kostkę. Natkę posiekać. Oliwki odsączyć z zalewy i pokroić w plasterki. Pomidora pokroić w grubą kostkę, usuwając pestki. Połączyć składniki, skropić oliwą i sokiem z cytryny, doprawić solą, pieprzem i chili w proszku lub świeżą papryczką chili, drobno pokrojoną. Całość wymieszać.

1 stycznia 2010

Zapiekane figi i morele z kozim serem i szynką parmeńską

Wymyśliłam tę przekąskę po obejrzeniu programu Nigelli Lawson z przepisami świątecznymi. Nigella przyrządziła tam przekąskę z fig, serka koziego i szynki parmeńskiej. Bazując na tych składnikach, przyrządziłam ją w zmodyfikowanej formie (Nigella nie zapiekała swojej). Efekt moich modyfikacji rewelacyjny - przekąska wyszła świetna w smaku i atrakcyjna wizualnie. Polecam na imprezy - goście będą z pewnością zachwyceni.


Składniki:
- suszone figi
- suszone morele
- kozi serek
- szynka parmeńska lub polski zamiennik
Potrzebne będą też wykałaczki oraz papier do pieczenia, którym należy wyłożyć blachę.

W sklepie, w którym robiłam zakupy, nie było szynki parmeńskiej. Jako zamiennik kupiłam polską szynkę sarmacką (produkt firmy Sokołów), która sprawdziła się bardzo dobrze do przygotowania tej przekąski w szczególności dlatego, że kawałki szynki są małe - nadają się w sam raz pod wględem wielkości do zawinięcia owoców.


Figi i morele sparzyć wrzątkiem, osuszyć na sicie i wytrzeć z resztek wody papierowym ręcznikiem. Naciąć owoce tak, aby można było je posmarować w środku serkiem (nie przecinać całkowicie). W środku każdego owocu umieścić tyle serka, ile uda się włożyć - w miarę dużo, aby był dobrze wyczuwalny jego smak, ale bez przesady, aby nie wypłynął. Kupując serek, starałam się wybrać taki, który miał najbardziej ścisłą konsystencję, aby nie rozpłynął się podczas zapiekania. Owoce wypełnione serkiem zawinąć w kawałki szynki, spiąć wykałaczką, ułożyć na blasze pokrytej papierem pergaminowym i zapiekać przez kilka minut w średnio nagrzanym piekarniku. Po kilku minutach wyjąć z piekarnika i od razu podawać. Zamiast serka koziego można użyć zamiennie serka z mleka krowiego - dla eksperymentu zrobiłam tę przekąskę także z serkiem krowim z dodatkiem ziół i też dobrze się sprawdził. Należy tylko pamiętać, aby wybrać gatunek o zwartej konsystencji. Próbowałam też z mozarellą, ale ten gatunek sera nie sprawdził się do tego dania - rozpłynął się podczas zapiekania.